Skocz do zawartości
Nebthtet

[RSI.com] Spectrum Spectator

Rekomendowane odpowiedzi

Star Marine 2

SpecSpec_FI1.jpg

Hello and welcome to Spectrum Spectator. Thanks for joining us! That fine gentleman is Lars Gonall, and I, as always, am the indomitable Daisy Wences. If you were looking for a show with all the latest spectrum news, reviews, and a bunch of opinionated arguing, then you’ve found the right place.

Lars: If, however, you were hoping for a show about cooking aboard your starship, then you are in the completely wrong place. What you probably want is Dinner Adrift with Chef Carmilla.

Good point, Lars. We are not Dinner Adrift.

Lars: Now that I think about it, have we ever reviewed Dinner Adrift?

I don’t believe we have. We don’t really talk too often about cooking shows.

Lars: Well, at least ones that aren’t competition cooking shows.

True, we both got a little too invested in Hot Out the Oven last season. Still think Beatrice should have won Best Baker. Her scones were objectively a million times better.

Lars: Did you hear that neither host will be returning for the premiere of Celebrity Hot Out the Oven this season?

Yeah, my guess is that neither one of them were willing to risk trying a cake that Ellroy Cass baked.

Lars: What would that even taste like?

Glitter and sadness.

Lars: For those of you keeping track of the score, that’s Daisy one hundred and fifteen and Ellroy Cass zero.

It’s pretty easy to win an insult contest when the other person doesn’t even know you’re alive.

Lars: Sure, you say that now, but for all we know Cass is out there right now crying in a bathroom.

Safe money is always on Cass being in a bathroom doing something.

Lars: One hundred and sixteen.

All right, playful banter achieved! Shall we move on to today’s actual reviews? I’ll even let you pick where we start.

Lars: Oh boy!

What do you say? Rory or Star Marine?

Lars: Definitely going with the return of one my childhood heroes here. How could I not? I used to devour old Rory Nova episodes when I was a kid. People used to actually call me Rory.

I’m sure they did. For those of you who didn’t catch it, this weekend marked the premiere of a brand new Rory Nova series titled Rory Nova: Ready to Blast Off. This is the first time an original Rory Nova program has been on the spectrum in over 15 years, and it’s changed a fair bit from the wacky cat who flies a ship. Featuring a completely different animation style and a brand new cast of characters, this version has been updated to appeal to the kids of today, which apparently means a ton more missiles and transforming suits.

Lars: Yeah, they upped the action a bit, but that’s to be expected when you see the other shows that RTBO is going up against.

RTBO?

Lars: It’s what people are calling the new show on the message boards. RNOS is the original series.

Right …

Lars: Don’t give me that look. I love Rory Nova, no apologies. So trust me when I say as a fan, even I was in impressed by how deep RTBO dove into the show’s mythology. All these little winks and nods to RNOS have been used to create this incredibly rich setting. For example, in the original, Rory flew out of Spaceport Ringeroo, and you never knew what it was there for or who was in charge. Now in the new series, the writers have gone out of their way to give a full backstory to the owner of the station, Chief Grummels, who was only featured once before as a guy who kept slipping in Rory’s spilled soda. There is real storytelling going on here, and this is just the first episode. Makes me excited to see where they take it.

I wasn’t so sold. It felt like the show didn’t know who they were trying to appeal to: kids who probably don’t remember Rory at all, or the adults who do. I was expecting to see a silly cat get into trouble aboard his good ship Scootaloo, and instead there were all these new characters with complicated backstories. All of whom, I might add, just happened to be deeply scarred by personal tragedies they were trying to avenge.

Lars: I think a lot of the show’s original whimsy is still there, they just added depth to it so that the laughs mean more.

You laughed?

Lars: If you go back and watch some of the older stuff, and then watch the new premiere, there’s a lot of DNA being shared beneath the surface. The showrunners even went so far as having Eli Talloway, the widow of the original voice of Rory, Arthur Vin, come in to give the show her blessing.

I can see you are well gone on this one, which is quite touching in sort of a weird way. So, the verdict is, if you are an adult who remembers the original or a kid who loves missiles, then Rory Nova: Ready to Blast Off may be just right for you. For everyone else … meh.

Lars: Always exciting when we have a split decision.

You mean pretty much every show.

Lars: Yup. Every show we do is exciting.

Speaking of pure unadulterated excitement, Star Marine 2: BloodLock premiered last week. This is the sequel to Star Marine, which itself was of course the financially successfully yet critically panned film version of the popular sim franchise with the same name.

Lars: Unadulterated? If anything I’d say the action was full adulterated. Too adulterated even. They fell into the classic sequel trap of trying to outdo the first film by blowing up more stuff and killing even more people and lost sight of what made the first film such enjoyable camp.

I actually liked the first Star Marine, too. It was a mess structurally, but the action sequences really captured the feeling of playing the game. Like during the big second set piece when Captain Bledsoe races down the corridor, snags the ammo, dives into zero g, pops the clip as he spins upside down, and unloads just as the thug lines up his rocket launcher. I swear I’ve done that exact thing in the game.

Lars: It was a lovely bit of action choreography. Sadly, all the action in the sequel was a confused mess of dark close-ups, frantic cutting, random explosions and wide shots where you have no idea what you’re supposed to be looking at.

And it was just so much harder to get into the characters this time around. The story picks up where the first one left off: Captain Bledsoe has retired from the Star Marines and he’s now trying to forget his blood-soaked past on a transfer station in Nexus, when they get attacked by a gang looking to take it over. Bledsoe has no choice but to form up a squad with some of the ne’er do wells hanging around and take the outlaws down himself. Notice, I’m saying outlaws here. That’s because for the life of me I could not tell you what their name or motivation was in the film. I know from the press release that it was supposed be the Blinders, and that their fearsome leader lost an eye to Bledsoe in the past or something, but I’d be hard pressed to say if any of that was in the movie.

Lars: Yeah, the generic-to-the-point-of-bland bad guys were bad, but nothing compared to the cliché spewing compatriots. Were we actually supposed to root for these people to live? Holy crap, if I heard that mechanic say, “Screw it twice with a wrench!” one more time, I was going to snap my screen in half.

You don’t screw things with a wrench!

Lars: I know!

One thing they did get right was the station itself, which was directly modeled off the OP Station Demien level from the game. Everything from the door placements, to the weapon stash, to the path they take to get the advantage in the final shoot out, all lined up pretty perfectly with what you can experience in-game. It made me wonder though, why didn’t they just use the lore from that station in-game for the movie?

Lars: What do you mean?

If you dive into the Star Marine fiction, they have all this great stuff about how there was this terrible massacre there when these gang members slipped aboard the station and murdered almost everyone. One survivor managed to make it to a comm station and alert the authorities, and that’s when they send in the Star Marines. How cool would that have been? Bledsoe being the lone survivor and having to hold out till the Star Marines arrive?

Lars: Well we can only hope they do better with the inevitable Star Marine 3.

That’s a perfect spot to take a break. When we come back, we go from sequels to another remake; this time of the classic film One Way to Go which itself was a remake of another, even earlier film.

Lars: I actually didn’t know that until Daisy pointed it out to me. Turns out nothing is original ever.

Pretty much. We’ll give you plenty of history tidbits, and let you know how the new one stacks up, when Spectrum Spectator returns.

Przeczytaj pełną treść artykułu


Jakiś post jest interesujący, pomocny, zabawny, denerwujący? Skorzystaj z systemu reakcji - autor będzie mieć większą motywację, by napisać kolejne lub się poprawić! Masz pytanie do admina? Zajrzyj tutaj.

:miecio: :ad: sig_neb.png :ad: :miecio: 

1094301.png
Power tends to corrupt; absolute power corrupts absolutely. - Lord Acton

Manners maketh man. - William Horman

I am the Law. - Judge Dredd

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość
Ten temat został zamknięty. Brak możliwości dodania odpowiedzi.

  • Podobna zawartość

    • Przez Nebthtet
      Kwota zebrana na development Star Citizena przekroczyła kolejną magiczną barierę - dwieście milionów dolarów. Z tej okazji Chris Roberts tradycyjnie już napisał list do społeczności, którego tłumaczenie publikujemy na łamach Game Armady. 
       
      Pozwolę sobie krótko skomentować to, co dzieje się w internecie - polskim i nie tylko. Linkować nie będę, jeśli jesteście zainteresowani tematem znajdziecie te treści bez najmniejszych problemów . Po raz kolejny wiele serwisów oraz osób piszących o grze skupia się tylko na zebranej kwocie i na tym, że gry jeszcze nie ma. To wszystko w świecie, gdzie wydaje się jako release gry w stanie takim, że powinny być w późnej alfie lub wczesnej becie - za pełną cenę (tak, na was patrzę Bethesdo i to coś, co udaje Fallouta!).
       
      Mało kto zwróci uwagę na to, co w ciągu tych lat zbudował CIG - jak wiele technologii stworzono od podstaw na potrzeby gry, jak transparentny jest proces developmentu. Nie wspomina się za często o tym, ile i w jaki sposób gry tworzyli wielcy tej branży. Warto spojrzeć jak długo swoje produkty tworzył Blizzard, a gracze z dłuższym stażem zapewne pamiętają, że "SoonTM" miało niechlubny początek właśnie w ciągle przekładanych datach premier gier tego studia. Popatrzcie ile lat tworzono World of Warcraft. Grę zbudowano na już gotowym i zmodyfikowanym silniku Warcrafta III. O istnieniu tytułu powiedziano światu we wrześniu 2001, premiera miała miejsce dopiero trochę trzy lata później. Nie wiemy, jak długo trwały prace przed ujawnieniem istnienia WoW. Na dokładkę Blizzard już miał ludzi i znaną im technologię, która posłużyła jako podstawa do budowy gry. Nie musiał się też martwić o środki konieczne do realizacji projektu.
       
      W przypadku Star Citizena jest trochę inaczej: oto mamy projekt od człowieka, który dał branży niesamowite gry, miał też na koncie spory feature creep i opóźnienia, co szczególnie widać było przy opóźnieniach produkcji Freelancera. Tym razem jednak Roberts nie ma nad sobą dzierżących excelowe tabelki księgowych Microsoftu, dzięki czemu ma szanse rozwijać projekt tak, aby faktycznie był jak najbardziej zgodny z wizją, która porwała już ponad dwa miliony osób. Niesie to ze sobą gigantyczne ryzyko; Chris już nieraz udowodnił, że z szacowaniem terminów jest u niego dość średnio. Efekty widać w postaci paszkwili wypisywanych przez różnorakie portale, czy też kilometrowych wynurzeń Dereka Smarta radośnie i z uporem godnym lepszej sprawy wypisującego swoje teorie spiskowe zamiast poświęcić czas na doprowadzenie Line of Defense do grywalnego stanu. Wielu graczy rozwścieczonych opóźnieniami również zażądało zwrotu środków, jakie wpłacili na poczet rozwoju gry.
       
      Na szczęście w tym roku widać, że z tych wszystkich klocków pieczołowicie tworzonych przez ostatnie lata zaczyna się składać coś, na co z zapartym tchem czekają fani. I szanse na to, że całe to szalone przedsięwzięcie zakończy się sukcesem wyglądają według mnie znacznie lepiej, niż na początku 2018. Warto pamiętać słowa Shigeru Miyamoto - "Opóźniona gra może być dobra, ale zła gra pozostanie taką na zawsze". 
       
      Jednocześnie bardzo was wszystkich proszę - jeśli dyskutujecie na temat Star Citizena niezależnie od tego, czy jesteście zwolennikami czy przeciwnikami projektu zachowajcie kulturę i zdrowy rozsądek. Inaczej w różnych miejscach robią z naszej społeczności oszołomów  (kto bywa na naszym Discordzie, zapewne kojarzy o co chodzi). Argumenty ad personam nigdy nie są godnym orężem w dyskusji.
       
      Kończąc ów wywód zapraszam do lektury tłumaczenia listu Chrisa oraz podzielenia się swoją opinią pod artykułem.
       
      Dwieście milionów dolarów.
       
      Wow.
       
      Ta ilość to największa suma zebrana dla jakiegokolwiek projektu w historii crowdfundingu - przewyższa wszystko, co mógłbym sobie wyobrazić w najśmielszych marzeniach.
       
      Mimo iż ta liczba jest imponująca to nie ona wyróżnia Star Citizen oraz Squadron 42.
       
      Prawdziwym powodem do świętowania jest to, jak społeczność zebrała się, aby umożliwić powołanie do życia wspólnego marzenia. jak gracze z całego świata zebrali się aby sfinansować jeden z największych i najbardziej ambitnych projektów, jakie kiedykolwiek zostały podjęte. Tu nie ma wydawcy. Żadnego wielkiego konglomeratu. To wszystko oddolne działanie, projekt sfinansowany przez graczy - dla graczy.
       
      Aby podkreślić to jak globalne jest wsparcie dla gry - osobą dzięki której przekroczyliśmy ten kamień milowy jest Algared. Pochodzi on z New South Wales w Australii i wspiera projekt od 2014. W naszej społeczności są ludzie ze 171 krajów: od najmniejszych jak San Marino czy Malediwy, po największe jak Indie i Chiny. Jesteśmy na całym globie - od bieguna do bieguna, od Antarktydy po Svalbard i Jan Mayen. Biorąc pod uwagę to, że na świecie są tylko 193 kraje to imponująca liczba, która pokazuje jak uniwersalne jest przyciąganie Star Citizena.
       
      I to więcej niż jedynie zbiórka funduszy, to było 6 lat przełomowego otwartego developmentu, gdzie wy wszyscy byliście aktywnie zaangażowani w to, co budujemy.
       
      Obserwowaliście jak rośniemy - od garstki ludzi do załogi składającej się z ponad 500 pracowników w pięciu studiach, czterech strefach czasowych i trzech krajach. Niektórzy z najbardziej utalentowanych ludzi w tej branży pracują nad Star Citizen i Squadron 42.  Większość z nich jest graczami zainspirowanymi waszą pasją aby przesuwać granice tego, co możliwe.
       
      Co tydzień udostępniamy wam wiele aktualizacji - tak było od początku projektu. W tym roku uruchomiliśmy aktualizowaną co tydzień roadmapę developmentu Star Citizena. Jest ona podlinkowana do naszego wewnętrznego systemu zadań i planowania, oraz pokazuje zaplanowane treści dla następnych czterech dużych aktualizacji gry. W grudniu tego roku dodamy również roadmapę dla Squadron 42.
       
      Mówiąc w imieniu zespołu - talent, wyobraźnia, kreatywność i pasja, jakie widzimy ze strony społeczności zawsze budzą w nas podziw. Przepiękne screenshoty i filmy,  streamerzy przesuwający granice tego, co można zrobić w grze (nawet w alfie), szczegółowe propozycje, informacja zwrotna na temat tego jak ulepszyć grę, a także cierpliwość podczas polowania na bugi w którym bierze udział tak wielu z was.
       
      Redukowanie Star Citizena tylko do zebranej kwoty byłoby niedźwiedzią przysługą dla tego wszystkiego. Żadna inna gra nie dzieli się tak wieloma informacjami co tydzień i żadna inna gra o której wiem, nie jest tak skupiona na słuchaniu i pracy ze swoją społecznością by stworzyć jak najlepszy produkt końcowy. Gdy rozglądam się wokół i widzę inne gry - nawet te od dużych wydawców - kopiujące nasze rozwiązania wiem, że mieliśmy pozytywny wpływ na branżę gier.
       
      To, jak tworzony jest Star Citizen - publicznie, ze wszystkimi tego wadami i zaletami jest częścią tego, co czyni ten projekt wyjątkowym. Kibicowanie takiemu przedsięwzięciu nie powinno wymagać zastanowienia - oddolnie fundowana gra dosłownie mierząca w gwiazdy? Nikt inny nie próbuje osiągnąć tego, co robimy, w sposób jaki to robimy, ani będąc tak otwartym jak jesteśmy. Rzeczy inne i nowe mogą być przerażające, ale również ekscytujące i satysfakcjonujące. Te niezbadane rubieże developmentu oraz fundowania gier odzwierciedlają magnetyzm Star Citizena samego w sobie; zew odległych planet do zbadania, zrealizowanych na wcześniej niewidzianą skalę i po raz pierwszy na takim poziomie szczegółowości.
       
      To dlatego wierzę, że Star Citizen porwał tak wielu. Przełamujemy zarówno realne, jak i wirtualne bariery i odważnie zmierzamy tam, gdzie żaden gracz oraz żadna gra jeszcze się dotąd nie zapuścili. I nie moglibyśmy robić tego bez was wszystkich - naszych partnerów w tej podróży i najlepszej społeczności w branży gier!
       
      Ten kamień milowy nadchodzi w bardzo ekscytującym czasie dla projektu - zaraz po udostępnieniu wersji Alfa 3.3 z Object Container Streaming i Client Bind Culling które czynią ogromną różnice w wydajności klienta i zużyciu pamięci. Face Over IP (FOIP)  jest w rękach graczy i już teraz widać że jest to coś, co wprowadza zupełnie nową jakość do gry. Żadna inna gra nie ma możliwości sterowania twarzą swojego avatara za pośrednictwem kamery internetowej, jak i możliwości umieszczenia swojego głosu diegetycznie wewnątrz gry. Możliwości interakcji społecznych wewnątrz świata Star Citizen odzwierciedlają teraz to, co możesz zrobić w realnym świecie. I w końcu z możliwością kupowania statków udostępnioną w wersji 3.3 mamy pełną pętlę gry zawierającą podstawową progresję - masz powód, aby przewozić ładunki, wykonywać misje czy wydobywać minerały.
       
      W tym tygodniu rozpoczyna się nasz 2948 Anniversary Event, który upamiętnia koniec pierwotnej kampanii crowdfundingowej mającej miejsce w listopadzie 2012. W tym roku jesteśmy szczególnie podekscytowani naszymi Darmolotami, gdzie umożliwiamy przetestowanie 80 zdatnych do lotu statków i pojazdów znajdujących się w grze.
       
      Alpha 3.3.5 Star Citizen, która wniesie do gry znacznie więcej zawartości (w tym planetę Hurston, jej księżyce, oraz główną strefę lądowania Lorville) aktualnie jest testowana na PTU i powinna trafić na serwery live w ciągu następnych kilku dni.
       
      Zbliżamy się coraz bardziej do żyjącego, oddychającego trwałego uniwersum. W miarę tego jak zamykamy bieżący rok spoglądam na technologię, którą musimy ukończyć aby osiągnąć tę wizję i zdaję sobie sprawę że bliżej nam do końca niż do początku tej drogi.
       
      Ta wiedza podparta przez wsparcie i ekscytację społeczności popycha nas naprzód i napełnia entuzjazmem oraz chęcią ujrzenia tego jak uniwersum Star Citizena staje się domem dla wszystkich graczy.
       
      Dziękuję wam - każdemu z osobna za wiarę w wizję, wspieranie rozwoju z nieustającym poświęceniem i budowanie historii branży gier.
       
      - Chris Roberts
    • Przez VERTiCALE
      Witam, mam mały problem. Mam zadanie z urządzeń techniki komputerowej aby złożyć komputer - to jest proste, ale peryferia jest trudniej dobrać ponieważ nie znam gry. Jest jakiś zestaw taki jak np. Mad Catz (https://www.google.pl/search?q=star+citizen+mad+catz&rlz=1C1GCEA_enPL770PL770&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwjuxcXhsIneAhXS66QKHbtaDd4Q_AUIDygC&biw=1366&bih=626#imgrc=9QHHFIBo9vZFiM:) lub innej marki ale aby dało się to kupić (miało cenę). Albo pojedyncze peryferia związane z grą typu kamera, mysz, klawiatura, joystick i inne urządzenia która obsługuje gra. Pomoże ktoś? Z góry dziękuje!
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na twoim urządzeniu pliki cookies by ulepszyć korzystanie z naszego serwisu. Możesz dopasować swoje ustawienia obsługi cookies, a jeśli tego nie uczynisz zakładamy, że nie stanowi to dla ciebie problemu. Polityka prywatności